Όταν το παιδί θέλει να σταματήσει το άθλημα

Παρασκευή απόγευμα, στο αυτοκίνητο μετά την προπόνηση. Το παιδί κοιτάζει έξω από το παράθυρο και λέει, χωρίς να γυρίσει: «Δεν θέλω να ξαναπάω».

Μέσα σας έρχονται όλα μαζί. Τόσα χρόνια, τόσα Σαββατοκύριακα, η στολή που μόλις πήρατε, ο φόβος ότι μαθαίνει να τα παρατά, και από την άλλη ο φόβος ότι το πιέζετε. Η απάντηση που βγαίνει αυτόματα, «δεν υπάρχει περίπτωση» ή «καλά, όπως θέλεις», συνήθως δεν βοηθά. Εκείνη την ώρα δεν χρειάζεται καμία απάντηση.

Πρώτα, μην αποφασίσετε στο αυτοκίνητο

Ένα παιδί που μόλις έχασε, ή έμεινε στον πάγκο, ή ήταν απλώς κουρασμένο, λέει αυτό που νιώθει εκείνη τη στιγμή. Πείτε κάτι απλό: «Σε άκουσα. Θα το κουβεντιάσουμε με την ησυχία μας». Έπειτα αφήστε το να φάει και να κοιμηθεί.

Αν το ξαναπεί μετά από μια εβδομάδα, στα ήρεμα, τότε το εννοεί και αξίζει να το πάρετε στα σοβαρά. Αν το έχει ξεχάσει, ήταν μια κακή μέρα.

Τι μπορεί να κρύβεται πίσω από το «δεν θέλω»

Το «βαρέθηκα» είναι συχνά η πιο εύκολη λέξη για κάτι άλλο. Τα παιδιά δεν λένε πάντα από την αρχή το πραγματικό πρόβλημα, ειδικά όταν ντρέπονται γι' αυτό. Μπορεί να είναι:

• Κούραση. Σχολείο, φροντιστήριο, αγγλικά, προπόνηση, και καμία ώρα χωρίς πρόγραμμα.
• Οι φίλοι έφυγαν. Το παιδί δεν πήγαινε για την μπάλα, πήγαινε για την παρέα, και η παρέα άλλαξε τμήμα.
• Μια δύσκολη σχέση μέσα στην ομάδα. Ένας συμπαίκτης που κοροϊδεύει, ένα αστείο στα αποδυτήρια που πόνεσε.
• Δεν νιώθει καλό. Οι υπόλοιποι προχώρησαν, ή μεγάλωσαν νωρίτερα, και το παιδί συγκρίνεται.
• Πίεση. Από τον προπονητή, από τον εαυτό του ή, χωρίς να το θέλουμε, από εμάς στην κερκίδα.
• Το σώμα. Ένας πόνος που δεν έχει πει, ή η εφηβεία που αλλάζει το πώς στέκεται μπροστά στους άλλους.
• Απλώς δεν του αρέσει πια. Κι αυτό είναι αποδεκτή απάντηση, ειδικά από ένα παιδί που το δοκίμασε με την καρδιά του.

Ρωτήστε αλλιώς

Το «γιατί δεν θέλεις;» ακούγεται σαν ανάκριση και φέρνει ένα «δεν ξέρω». Βοηθούν περισσότερο οι ερωτήσεις που δεν έχουν σωστή απάντηση, κατά προτίμηση την ώρα που κάνετε κάτι άλλο μαζί, ένα περπάτημα ή το μαγείρεμα:

• Ποιο είναι το καλύτερο κομμάτι της προπόνησης; Και το χειρότερο;
• Με ποιον κάνεις παρέα εκεί;
• Πότε σου άρεσε τελευταία φορά; Τι άλλαξε από τότε;
• Αν μπορούσες να αλλάξεις ένα πράγμα, ποιο θα ήταν;
• Αν δεν πήγαινες, τι θα ήθελες να κάνεις αυτές τις ώρες;

Ακούστε περισσότερο απ' όσο μιλάτε. Αποφύγετε το «τόσα πληρώσαμε» και το «δες τον αδερφό σου». Αυτά κλείνουν την κουβέντα εκεί που αρχίζει.

Μιλήστε με τον προπονητή, χωρίς κατηγορίες

Ο προπονητής βλέπει πράγματα που εσείς δεν βλέπετε, και πολλές φορές δεν ξέρει τι συμβαίνει. Ζητήστε δυο λεπτά μετά την προπόνηση, μακριά από τα παιδιά, ή γράψτε στη γραμματεία. Ένα «δεν το βλέπω χαρούμενο τελευταία, εσείς τι βλέπετε;» ανοίγει περισσότερες πόρτες από ένα «τι του κάνετε;».

Συχνά η λύση είναι μικρή. Ένα άλλο τμήμα, μια μέρα λιγότερη την εβδομάδα, ένας φίλος που έρχεται να δοκιμάσει, μια κουβέντα του προπονητή που του δείχνει ότι τον πρόσεξε. Καμία από αυτές δεν γίνεται αν δεν ξέρει κανείς ότι υπάρχει θέμα.

Μια συμφωνία με αρχή και τέλος

Αν δεν υπάρχει κάτι σοβαρό, μια καλή μέση λύση είναι ένα όριο: «Ας τελειώσουμε τον μήνα, ή το τουρνουά που υποσχέθηκες στην ομάδα, και ξαναμιλάμε». Το παιδί ξέρει ότι δεν είναι παγιδευμένο για πάντα, και μαθαίνει κάτι χρήσιμο: ότι οι αποφάσεις παίρνονται με ψύχραιμο κεφάλι και ότι κάποιοι το υπολογίζουν. Κρατήστε όμως τον λόγο σας. Αν στο τέλος ακόμα δεν θέλει, το ακούτε.

Πότε δεν χωρά ούτε «μια ακόμα εβδομάδα»

Η παραπάνω συμφωνία δεν ισχύει παντού. Μην πιέσετε καθόλου, και κινηθείτε αμέσως, όταν:

• Το παιδί φοβάται. Κλαίει πριν από την προπόνηση, πονά η κοιλιά του κάθε Τρίτη, δεν θέλει να μείνει μόνο του στα αποδυτήρια.
• Υπάρχει εκφοβισμός, ταπείνωση ή βία, από οποιονδήποτε.
• Κάτι σας ανησυχεί στη συμπεριφορά ενός ενήλικα. Κρατήστε το παιδί μακριά, πάρτε στα σοβαρά ό,τι σας λέει και μιλήστε αμέσως με τον υπεύθυνο της ακαδημίας. Αν χρειαστεί, απευθυνθείτε στις αρμόδιες αρχές.
• Πονά το σώμα του. Ένας πόνος που επιμένει θέλει γιατρό, όχι υπομονή.
• Έχει αλλάξει συνολικά. Αν κοιμάται ή τρώει αλλιώς, απομακρύνεται από τους φίλους του και χάνει το ενδιαφέρον και για άλλα πράγματα, το θέμα μάλλον δεν είναι το άθλημα. Μιλήστε με τον παιδίατρο ή με έναν ειδικό ψυχικής υγείας.

Αν τελικά σταματήσει

Κάποιες φορές η σωστή απόφαση είναι να σταματήσει, και αυτό δεν είναι αποτυχία, ούτε δική του ούτε δική σας. Όσα έμαθε έμειναν.

• Να το πει το ίδιο στον προπονητή, αν έχει την ηλικία. Ένα «ευχαριστώ» κλείνει ωραία μια περίοδο.
• Χωρίς ενοχές και χωρίς «στα έλεγα». Αυτό που θα ακούσει τώρα θα το θυμάται.
• Κρατήστε την πόρτα ανοιχτή. Κάποια παιδιά ξαναγυρίζουν, και γυρίζουν πιο εύκολα αν έφυγαν χωρίς καβγά.
• Μείνετε στην κίνηση. Άλλο άθλημα, άλλη ομάδα, χορός, ποδήλατο με την παρέα. Το ζητούμενο δεν ήταν ποτέ ένα συγκεκριμένο γήπεδο, αλλά ένα σώμα που κινείται και μια ζωή έξω από την οθόνη.

Αν το διαβάζεις ως αθλητής

Αν εσύ είσαι αυτός που σκέφτεται να σταματήσει, δεν χρειάζεται να έχεις τέλεια εξήγηση. Πες το σε κάποιον που εμπιστεύεσαι, στον γονιό σου ή στον προπονητή σου, πριν γίνει μεγάλο βάρος. Ακόμα κι ένα «δεν περνάω καλά και δεν ξέρω γιατί» είναι καλή αρχή. Και αν κάτι σε φοβίζει, πες το σήμερα.

Συχνές ερωτήσεις

Να το αναγκάσω να συνεχίσει;

Όχι με το ζόρι. Αν δεν υπάρχει κάτι σοβαρό, βοηθά μια συμφωνία με τέλος, για παράδειγμα να τελειώσει τον μήνα και να ξαναμιλήσετε. Αν το παιδί φοβάται ή πονά, δεν πιέζετε καθόλου.

Πότε να μιλήσω στον προπονητή;

Μόλις το ακούσετε δεύτερη φορά, στα ήρεμα. Ζητήστε δυο λεπτά μακριά από τα παιδιά και ρωτήστε τι βλέπει εκείνος, χωρίς κατηγορίες.

Κι αν θέλει να αλλάξει άθλημα;

Είναι πολύ καλύτερο από το να σταματήσει εντελώς. Το ζητούμενο είναι να κινείται και να του αρέσει, όχι ένα συγκεκριμένο άθλημα.

Διαβάστε επίσης

• Από το Excel σε εφαρμογή σε μία μέρα, χωρίς να χαθεί τίποτα
• Ακύρωση την τελευταία στιγμή: πώς ενημερώνεται κάθε οικογένεια σε ένα λεπτό, χωρίς τηλέφωνα
• Γιατί κάθε ακαδημία χρειάζεται το δικό της site, και πώς αυτό δεν παλιώνει ποτέ

Δείτε πώς δουλεύει το club67 ανά άθλημα: ποδόσφαιρο, τένις, κολύμβηση, μπάσκετ.